Ποτέ στη ζωή μου δεν υπήρξα βιβλιοφάγος. Το αντίθετο μπορώ να πω. Το θεωρούσα από βαρετό και κουραστικό μέχρι  και χάσιμο χρόνου. Μέχρι να τελειώσω το σχολείο ζήτημα να είχα διαβάσει 10 βιβλία. Όσο μεγαλώνω όμως, τόσο περισσότερο αναζητώ τη συντροφιά του. Τελικά σου προσφέρει πολλά.

Μετά από περιόδους επαγγελματικής πίεσης, είναι πλέον το μόνο που μπορεί να με χαλαρώσει. Αφήνομαι στις σελίδες του και ταξιδεύω. Χάνομαι από την καθημερινότητα και πλανιέμαι σε άλλους τόπους, σε άλλους πολιτισμούς, σε άλλες εποχές. Ξεχνιέμαι. Ξεχνάω τη δουλειά, ξεχναω τους φίλους, ξεχνάω τις υποχρεώσεις, τα χρέη, τα πάντα. Ζω κάπου αλλού. Κάπου που ακόμα και αν δεν μου αρέσει, τουλάχιστον δεν με χαλάει γιατί είναι πάντα κάτι διαφορετικό.

Η επιστροφή στην πραγματικότητα συνήθως συνοδεύεται από την απογοήτευση. Άντε πάλι στα ίδια. Στα ίδια μεν, αλλά με λίγο περισσότερες γνώσεις. Γνώσεις για τα μέρη και τις εποχές που επισκέφτηκες. Πράγματα, μέχρι πρότινος άγνωστα για ‘σένα. Διευρύνεις λίγο παραπάνω τους οριζοντές σου. Ξεστραβόνεσαι, πως το λένε.

Πιστεύω ότι κάπου μέσα στην πολυέξοδη, από πλευράς χρόνου, ζωή μας, μπορούμε να χωρέσουμε ένα μικρό , έστω, βιβλιαράκι. Το σίγουρο είναι ότι θα μας κάνει να νιώσουμε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.

Υ.Γ. Με δυο λόγια προσπάθησα να πω γιατί μου αρέσει να διαβάζω που και που κανένα βιβλίο.

Εσάς, τι αισθήματα σας δημιουργεί;